Siberische pijnboompitten olie (pijnboompit olie) voor gezicht en haar

Omschrijving

Wat is Siberische pijnboompitten olie?

Siberische pijnboompitten olie is de koudgeperste plantaardige olie uit de pitten van de Siberische den, Pinus sibirica, een naaldboom uit de dennenfamilie die tot zo’n vijfendertig meter hoog wordt en van de Oeral tot in Mongolië en Kazachstan groeit. In de handel heet die boom ook Siberische ceder of cederden, en dezelfde olie heet daarom ook cedernootolie; los of aaneen geschreven pijnboompit olie of pijnboompitolie, in het Engels pine nut oil. Een pijnboompit is het zaad uit de kegel van de den, geen noot in de plantkundige zin, en het is dat zaad dat wordt geperst. Op het etiket staat het ingrediënt als Pinus Sibirica Seed Oil, koudgeperst en gemaakt in Siberië, als cosmetische olie voor haar en huid, en het etiket noemt geen tweede ingrediënt.

De olie is heldergeel tot lichtgeel en dun, dunner dan de meeste plantaardige oliën, en ruikt fris en licht nootachtig, met iets harsachtigs erin dat aan het bos doet denken; die geur verdwijnt binnen een paar minuten van de huid. Ze trekt snel in en laat weinig film achter, en ze blijft ook in een koele kamer vloeibaar. Dat is waar mensen Siberische pijnboompitten olie om kopen: een paar druppels voor het gezicht, een theelepel voor het lichaam, een druppel voor droge haarpunten. Linolzuur en oliezuur zijn de kenmerkende vetzuren; het etiket noemt geen gehalte, en wij noemen er dan ook geen. Het is een cosmetische olie, zoals het etiket zegt, en niet voor consumptie. Wij verkopen Siberische pijnboompitten olie puur, zonder toevoegingen, in flessen van 30 ml en 100 ml met pipet.

Siberische pijnboompitten olie in het kort

• Ingrediënt: Pinus Sibirica Seed Oil, precies zoals op het etiket gedrukt; het enige ingrediënt.
• Plant: de Siberische den, Pinus sibirica, in de handel ook Siberische ceder genoemd; de olie komt uit de pitten, de zaden in de kegel.
• Winning en herkomst: koudgeperst en gemaakt in Siberië, zoals op het etiket staat.
• Kleur en geur: heldergeel tot lichtgeel; fris en licht nootachtig, met iets harsachtigs, en na een paar minuten van de huid verdwenen.
• Textuur: dun, trekt snel in en laat weinig film achter; vloeibaar, ook in de kou.
• Kenmerk: linolzuur en oliezuur als kenmerkende vetzuren, zonder gehalte, want het etiket noemt er geen; het linolzuur is de reden dat de olie dun is en koel bewaard wil worden.
• Toepassing: gezicht, lichaam, haarpunten en een eigen mengsel met een zwaardere olie; uitsluitend uitwendig, niet innemen.
• Zaad, geen noot: de pijnboompit staat niet op de Europese lijst van veertien allergenen, maar wie op noten reageert, doet eerst de polstest.
• Inhoud en bewaren: 30 ml of 100 ml in donker glas met pipet; koel, donker en goed gesloten, de koelkast mag, en een geopende fles binnen twaalf maanden opmaken.

Waarom Siberische pijnboompitten olie dun is en koel bewaard wil worden

Hoe een plantaardige olie aanvoelt, hangt vooral af van haar vetzuren. Oliën met veel verzadigd stearinezuur, zoals mango olie of sheaboter, zijn dik en worden in de kou vast; oliën met veel meervoudig onverzadigd linolzuur, zoals druivenpitolie, zijn dun, trekken snel in en blijven ook in de winter vloeibaar. Siberische pijnboompitten olie hoort bij die tweede groep: linolzuur en oliezuur zijn de kenmerkende vetzuren, en daarom voelt ze licht aan en laat ze weinig film achter. Diezelfde onverzadigde vetzuren hebben een keerzijde: ze reageren met zuurstof, licht en warmte, en een dunne, sterk onverzadigde olie wordt daardoor sneller ranzig dan een dik, verzadigd vet. Dat is geen gebrek van deze fles maar een eigenschap van dit soort olie, en het bepaalt hoe u haar bewaart: koel, donker en goed gesloten, de koelkast mag, en een geopende fles binnen twaalf maanden op. Dat alles zegt iets over de olie zelf, niet over wat ze met de huid zou doen. Het etiket noemt geen gehalte van deze vetzuren en geen andere stoffen, en wij noemen die dan ook niet.

Waarvoor mensen Siberische pijnboompitten olie kopen

• Siberische pijnboompitten olie op het gezicht. Twee tot drie druppels, uitgestreken over een licht vochtige huid, ’s ochtends of voor het slapen; dit is de meest gekozen toepassing, want de olie is dun en trekt snel in.
• Siberische pijnboompitten olie op het lichaam. Een theelepel op een licht vochtige huid na het douchen, verdeeld over beide armen of beide onderbenen; na een paar minuten kunt u kleding aantrekken.
• Siberische pijnboompitten olie op droge haarpunten. Een tot twee druppels tussen de handpalmen uitgewreven en over de punten gestreken, zonder de aanzet.
• Siberische pijnboompitten olie in een eigen mengsel. Een deel op twee tot vier delen van een zwaardere olie of een boter, voor wie een gezichtsolie of balsem wil die minder zwaar aanvoelt.

Andere dunne oliën voor het gezicht staan bij de gezichtsolie; alle pure plantaardige oliën vindt u bij de draagoliën.

Pijnboompitten olie, pijnboompit olie en cedernootolie: één olie, drie namen

De namen lopen door elkaar, en dat komt door de boom. Pinus sibirica is een den, en zijn zaden zijn pijnboompitten: vandaar pijnboompitten olie, pijnboompit olie of pijnboompitolie, al naar gelang de schrijfwijze. Maar in Rusland en in de handel heet dezelfde boom al eeuwen Siberische ceder, hoewel die boom met de echte ceders uit de Himalaya en de Libanon alleen de naam gemeen heeft, en daarom heet de olie ook cedernootolie of Siberische cederolie. Het gaat om dezelfde olie uit hetzelfde zaad, en op het etiket heet ze in alle talen hetzelfde: Pinus Sibirica Seed Oil. Wat ze niet is: een etherische olie. Etherische olie van den of ceder wordt gedestilleerd uit naalden of hout, ruikt sterk en wordt alleen verdund gebruikt; deze Siberische pijnboompitten olie is een geperste draagolie uit het zaad, mild van geur, die u puur op de huid gebruikt. Wie de pijnboompit kent als eetbare pit uit de pesto, weet ook dit: die pitten komen van dezelfde of van verwante dennen, maar deze fles is een cosmetische olie en niet als levensmiddel geperst, verpakt of gecontroleerd.

Siberische pijnboompitten olie, druivenpitolie en jojobaolie: drie lichte oliën voor het gezicht

Wie een olie voor het gezicht zoekt die snel intrekt, komt vaak bij een van deze drie uit. Druivenpitolie is de dunste en de goedkoopste, ruikt neutraal en heeft net als Siberische pijnboompitten olie veel linolzuur, dus dezelfde bewaarregels. Jojobaolie is eigenlijk een vloeibare was, blijft langer op de huid liggen, wordt in de kou vast en gaat jaren mee. Siberische pijnboompitten olie zit ertussenin: even dun als druivenpit, maar met een eigen, frisse, licht harsachtige geur die druivenpit mist, en duurder, omdat de pitten met de hand uit de kegels komen. Wie een olie zonder enige geur wil, neemt druivenpit; wie een olie wil die nooit oud wordt, jojoba; wie de geur van de den prettig vindt en de fles binnen een jaar opmaakt, heeft aan Siberische pijnboompitten olie een lichte olie voor gezicht, lichaam en haarpunten. Alle drie gaan op een licht vochtige huid.

Wat wij over Siberische pijnboompitten olie niet beweren

Over deze olie gaan op internet veel verhalen, over een vetzuur dat alleen in pijnboompitten zou zitten, over andere stoffen die er van nature in zouden zitten, en over van alles wat de olie in en op het lichaam zou doen; onze eigen oude pagina somde zulke stoffen ook op. Wij doen daar geen uitspraken meer over: het etiket noemt alleen Pinus Sibirica Seed Oil en geen gehalte, er is geen analysecertificaat van deze partij, en een cosmetische olie behandelt niets en is geen levensmiddel. Wat wij wel kunnen zeggen, staat hier: wat erin zit, waar ze vandaan komt, hoe ze aanvoelt en ruikt, waarom ze dun is en koel bewaard wil worden, en hoe u haar gebruikt.

Gebruik

Hoe u Siberische pijnboompitten olie gebruikt op het gezicht

Breng Siberische pijnboompitten olie aan op een licht vochtige huid, na het wassen of na een toner: doe twee tot drie druppels in de handpalm, wrijf de handen kort tegen elkaar en druk de olie met de vlakke hand op wangen, voorhoofd en hals, in plaats van te wrijven. De olie is dun en trekt binnen een paar minuten in; blijft er een glans achter, dan was het te veel en houdt u het de volgende keer bij twee druppels. Gebruik haar ’s ochtends onder een dagcrème of ’s avonds als laatste stap, of meng twee druppels door de portie crème in uw hand. Wie de olie voor het eerst gebruikt, begint met een klein stukje huid langs de kaaklijn en kijkt de volgende dag hoe de huid reageert. Het etiket noemt haar en huid als gebruik.

Siberische pijnboompitten olie op het lichaam

Op het lichaam gaat Siberische pijnboompitten olie direct na het douchen, op een half afgedroogde huid: ongeveer een theelepel in de handpalm, handen tegen elkaar en verdelen over beide armen of beide onderbenen. Omdat de olie dun is en snel intrekt, kunt u na een paar minuten kleding aantrekken zonder vlekken. Voor een lange massage glijdt ze kort; wie een massageolie zoekt, mengt haar met een zwaardere olie zoals zoete amandelolie, of kiest die olie zelf. Ellebogen, knieën en hielen mogen een paar druppels extra, ’s avonds.

Siberische pijnboompitten olie op de haarpunten

In het haar gaat Siberische pijnboompitten olie alleen op de punten: een tot twee druppels tussen de handpalmen uitgewreven en over de droge punten gestreken, op handdoekdroog of droog haar, niet op de aanzet. Omdat de olie zo dun is, maakt ze fijn haar minder snel zwaar dan een dikke olie, maar meer dan twee druppels is voor halflang haar zelden nodig. De frisse geur is na het uitwrijven vrijwel weg. Andere oliën voor het haar staan bij de haaroliën.

Siberische pijnboompitten olie in een eigen mengsel

Wie zelf een gezichtsolie of een balsem maakt, gebruikt Siberische pijnboompitten olie als het lichte deel: een deel op twee tot vier delen van een zwaardere olie zoals jojoba of zoete amandel, of van een boter zoals shea of mango. Zo krijgt u een mengsel dat minder zwaar aanvoelt dan de zware olie alleen, met de frisse geur van de den erin. Meng kleine hoeveelheden, in een schoon, donker flesje, en gebruik het mengsel binnen een paar maanden op: de houdbaarheid van een mengsel is die van het minst houdbare deel, en dat is hier de pijnboompitten olie. Meng niet met water of een waterig product zonder conserveermiddel.

Hoe vaak en hoeveel Siberische pijnboompitten olie u gebruikt

Gezicht: twee tot drie druppels per keer, ’s ochtends of ’s avonds; drie druppels is ongeveer 0,15 ml, dus tweehonderd keer uit een fles van 30 ml, ruim een half jaar bij één keer per dag. Lichaam: een theelepel van ongeveer 5 ml per keer voor beide armen of beide onderbenen, dus twintig keer uit 100 ml en zes keer uit 30 ml. Haarpunten: een tot twee druppels, en dat merkt u aan de fles nauwelijks. Dagelijks mag, op het gezicht ook twee keer per dag; meer olie per keer geeft geen beter resultaat, wel een glimmende huid.

30 ml of 100 ml: welke fles u kiest

Gebruikt u Siberische pijnboompitten olie alleen voor het gezicht of de haarpunten, dan is 30 ml genoeg voor een half jaar en is de fles leeg voordat de olie oud wordt; voor een dunne, onverzadigde olie is dat het belangrijkste argument. Gebruikt u haar ook op het lichaam of in een eigen mengsel, dan gaat 30 ml in een paar weken op en is 100 ml voordeliger per milliliter; bewaar de grote fles dan koel en donker, de koelkast mag, en maak haar binnen twaalf maanden op. Beide flessen bevatten dezelfde olie, in donker glas met een pipet, en zijn ook per drie of zes te bestellen. Wie de olie nog niet kent, begint met 30 ml.

Waar u op let bij Siberische pijnboompitten olie

Siberische pijnboompitten olie is uitsluitend voor uitwendig gebruik; het is een cosmetische olie, dus niet innemen en niet in de keuken gebruiken, ook al kent u de pijnboompit als eetbare pit. Breng eerst één druppel aan op de binnenkant van uw pols en wacht een dag; dat geldt zeker voor wie op noten reageert, want al is de pijnboompit een zaad en geen noot van de Europese lijst van veertien allergenen, een reactie op pijnboompitten komt voor, en of dat voor de geperste olie iets betekent, kunnen wij zonder analysecertificaat niet zeggen. Vermijd contact met de ogen en spoel bij aanraking met lauw water. Buiten bereik van kinderen bewaren. Bewaar de fles koel, donker en goed gesloten, de koelkast mag, niet in de vensterbank en liever niet in de badkamer, en maak een geopende fles binnen twaalf maanden op, want het etiket noemt geen termijn en een dunne, onverzadigde olie wordt sneller oud dan een dik vet. Ruikt de olie scherp, oud of ranzig in plaats van fris en licht harsachtig, gebruik haar dan niet meer.

Ingrediënten

Pinus Sibirica Seed Oil