Groene klei poeder voor gezichtsmasker, lichaamsmasker en hoofdhuid

Omschrijving

Wat is groene klei?

Groene klei is een fijngemalen, grijsgroene klei van het kleimineraal illiet, die in de cosmetica als poeder wordt verkocht voor maskers op gezicht, lichaam en hoofdhuid. Op het etiket staat ze als enige ingrediënt onder haar INCI-naam, Illite, met de toevoeging Green Clay, als cosmetische groene klei poeder, gemaakt in Marokko. Illiet is een kleimineraal uit de glimmergroep; het is dezelfde soort klei als onze rode en gele klei, die op hun etiket ook Illite heten, en het verschil zit in de kleur. Gekleurde kleien danken die kleur doorgaans aan ijzerverbindingen, bij groene klei in een andere vorm dan die welke oker geel en rode aarde rood maakt; welke en hoeveel, noemt het etiket niet, en wij dus ook niet. Het etiket schrijft groene klei poeder los; aaneen, groene kleipoeder, is hetzelfde product. Wij verkopen groene klei poeder puur, zonder toevoegingen, in hersluitbare zakken van 100, 250 en 500 gram.

Het poeder is fijn, grijsgroen tot groengrijs, en ruikt aards en verder nauwelijks. Met lauw water of een hydrolaat wordt het binnen een paar minuten een gladde pasta die niet schuimt, weinig opzwelt en iets korreliger aanvoelt dan witte klei; ze droogt sneller op dan een masker van witte klei, wordt daarbij lichter en grijzer van kleur en trekt dan. Als masker blijft de pasta vijf tot tien minuten op de huid en spoelt u haar af voordat ze droog is. Het pigment geeft weinig af, minder dan dat van rode klei, maar een witte handdoek en lichte voegen kunnen er een grijsgroene zweem van houden als u niet meteen naspoelt. Mensen kopen groene klei als gezichtsmasker, als lichaamsmasker onder de douche en als dunne pap op de hoofdhuid voor het wassen. Dit is een cosmetische klei en niet voor consumptie.

Groene klei in het kort

• INCI-naam: Illite (Green Clay), precies zoals op het etiket gedrukt; het enige ingrediënt.
• Soort: illiet, een kleimineraal uit de glimmergroep dat in water weinig zwelt.
• Herkomst: gemaakt in Marokko, zoals op het etiket staat; welke groeve, zegt het etiket niet.
• Kleur en geur: grijsgroen tot groengrijs, fijn poeder; aards en verder nauwelijks geur.
• Aanmaken: een deel klei op ongeveer een deel lauw water of rozenwater; een paar minuten laten staan en glad roeren.
• Zo voelt ze: een gladde, iets korrelige pasta die niet schuimt, sneller opdroogt dan witte klei en dan trekt; afspoelen voordat ze droog is.
• Toepassing: gezichtsmasker, lichaamsmasker en hoofdhuid; geeft minder af dan rode klei, maar kan textiel een grijsgroene zweem geven; uitsluitend uitwendig, niet voor consumptie.
• Inhoud en bewaren: 100, 250 of 500 gram in een hersluitbare zak; koel, droog en donker, en het symbool op het etiket geeft twaalf maanden na openen.

Hoe groene klei zich in water gedraagt: weinig zwellen, snel drogen, licht kleuren

Kleien verschillen vooral in hoe ze met water omgaan. Ghassoul en bentoniet zijn smectieten: hun kleiplaatjes laten water tussen de lagen toe en zwellen sterk op tot een dikke, stevige pasta. Illiet, het mineraal van groene klei, is een drielaags mineraal waarvan de lagen stevig aan elkaar zitten; er komt geen water tussen, en de klei zwelt daardoor weinig. Wat u merkt: de pasta van groene klei is glad maar iets korreliger dan die van witte klei, ze is met ongeveer evenveel water als klei op dikte, en ze droogt op de huid sneller op dan witte klei en trekt dan duidelijk, terwijl ze minder dik en minder stevig aanvoelt dan een masker van ghassoul. Daarom spoelt u een masker van groene klei af zodra de randen lichter worden. Het tweede dat u merkt, is de kleur: bij het opdrogen wordt het masker van grijsgroen bijna lichtgrijs, en het fijne pigment blijft aan vezels hangen, zodat een witte handdoek een grijsgroene zweem kan houden als u niet meteen naspoelt; van de huid spoelt ze gewoon weg, en ze geeft duidelijk minder af dan rode klei. Onze oude pagina noemde groene klei de klei die het hardst trekt; op geen van de etiketten staat iets over kracht, en de drie illietkleien gedragen zich in water hetzelfde. Wat de klei verder voor de huid zou betekenen, laten wij aan het etiket over, en het etiket noemt alleen de klei.

Waarvoor mensen groene klei kopen

• Groene klei als gezichtsmasker. Een tot twee theelepels op ongeveer evenveel water of rozenwater, vijf tot tien minuten op de huid, afspoelen voordat het droog is; de meest gezochte toepassing.
• Groene klei als lichaamsmasker. 50 tot 100 gram aangemaakt tot een pap, onder de douche over rug, schouders, armen en benen, kort laten zitten en afspoelen.
• Groene klei op de hoofdhuid. Twee tot drie eetlepels op twee delen water tot een dunne pap, vijf tot tien minuten op de hoofdhuid voor het wassen, en goed uitspoelen.
• Groene klei gemengd met witte klei. Een deel groene klei op een tot twee delen witte klei geeft een lichter, grijsgroen masker dat minder trekt.

Alle kleien staan bij de kleipoeders, alle maskers bij de gezichtsmaskers.

Groene klei, rode klei, gele klei, witte klei en ghassoul: wat is het verschil?

Groene klei is een van de drie illietkleien die wij verkopen. Rode klei en gele klei staan op hun etiket net als groene klei als Illite, met Red Clay en Yellow Clay erachter: hetzelfde kleimineraal in een andere kleur, en in gebruik gelijk aan groene klei, met dit verschil dat rode klei sterk afgeeft op textiel en voegen en gele en groene klei veel minder. Witte klei is kaolien, een ander mineraal, zeer fijn en wit, dat nauwelijks zwelt en een dunne, romige pasta geeft die weinig trekt en niets kleurt; het is de klei voor wie een masker van groene klei of ghassoul te strak vindt, en de gebruikelijke drager in een droogshampoo en een poedermengsel. Ghassoul klei is een Marokkaanse wasklei van het mineraal stevensiet die in water sterk opzwelt; daarmee wast u haar zonder shampoo, en als masker geeft ze een dikke, stevige pasta. Wie een masker wil dat weinig trekt, kiest witte klei; wie het haar wil wassen, ghassoul; wie een illietklei wil, kiest op kleur, want een rangorde op kracht staat op geen enkel etiket.

Wat wij over groene klei niet beweren

Over klei gaan online veel verhalen, over wat ze uit de huid zou trekken, over wat er van nature in zou zitten, over wat de kleur zou betekenen en over waar ze goed voor zou zijn. Wij houden het bij wat controleerbaar is: wat op het etiket staat, hoe het poeder eruitziet en aanvoelt, hoe het zich in water gedraagt, hoe u het aanmaakt, hoeveel u nodig heeft en hoe het kleurt. Dat de pasta koel aanvoelt, dat ze niet schuimt en dat het masker bij het opdrogen trekt, merkt u zelf; wat de klei in of onder de huid zou doen, kunnen wij niet aantonen en beloven wij niet. Het etiket noemt de klei en het land, Marokko, en verder niets: geen gehalte aan welke stof dan ook, en dus noemen wij dat ook niet en vergelijken wij ook geen gehaltes met rode of gele klei. Het etiket drukt er zelf een zin over de werking bij, met een huidaandoening erin; die nemen wij niet over, en wij raden groene klei ook niet aan voor een bepaald huidtype. Een analysecertificaat van deze charge hebben wij niet. Groene klei is een cosmetische klei, zoals het etiket zegt, en niets anders.

Gebruik

Hoe u groene klei aanmaakt

Doe het groene klei poeder in een kom van glas, keramiek, hout of kunststof en roer met een houten of kunststof lepel; geen metaal is het gebruikelijke advies bij klei, en het kost niets. Giet er lauw water bij, ongeveer evenveel water als klei, en laat het een paar minuten staan: de klei zakt in het water en wordt vanzelf nat. Roer daarna glad tot een pasta zonder klontjes, zo dik als yoghurt; te dik barst snel, te dun loopt van het gezicht. In plaats van water kan rozenwater of een ander hydrolaat; dat geeft geur en verder niets. Voor de hoofdhuid maakt u de pap dunner, met ongeveer twee delen water op een deel klei, zodat ze zich door het haar laat verdelen. Maak per keer aan wat u nodig heeft: natte klei bewaart niet.

Groene klei als gezichtsmasker

Maak een tot twee theelepels groene klei poeder aan met ongeveer evenveel water of rozenwater tot een gladde pasta en breng die met de vingers of een kwast in een dunne laag aan op een gereinigd gezicht. Blijf ruim weg bij de ogen en de mond: niet rond de ogen, want klei in het oog schuurt. Laat het masker vijf tot tien minuten zitten en spoel het af zodra het aan de randen lichter van kleur wordt en licht begint te trekken; laat een kleimasker nooit helemaal droog worden en barsten op de huid, want een droge klei trekt vocht uit de huid in plaats van vocht uit de klei, en groene klei droogt sneller dan witte klei. Wie het masker liever alleen op een deel van het gezicht doet, bijvoorbeeld op voorhoofd, neus en kin, kan dat gewoon doen; dat is een kwestie van voorkeur, niet van huidtype. Neem de klei af met een warm, nat washandje, spoel na met lauw water en dep droog; een witte handdoek kan een lichte grijsgroene zweem houden. Een keer per week is gebruikelijk. Op de haargrens en in de wenkbrauwen kamt u de klei er nat uit.

Groene klei op het lichaam

Maak voor een lichaamsmasker 50 tot 100 gram groene klei poeder aan met ongeveer evenveel lauw water tot een pap zo dik als yoghurt. Doe dit onder de douche, niet boven een wastafel: onder de douche spoelt de klei weg terwijl u haar afspoelt, en u laat geen rand achter. Smeer de pap in een dunne laag over rug, schouders, armen, benen en romp, laat vijf tot tien minuten zitten zonder dat ze opdroogt en spoel dan met ruim warm water af, van boven naar beneden. Gebruik een zeefje op de afvoer en spoel de douchebak daarna goed door, want klei die in een sifon indikt, zet zich vast. Droog af met een handdoek die een lichte grijsgroene zweem mag krijgen.

Groene klei op de hoofdhuid

Voor de hoofdhuid maakt u twee tot drie eetlepels groene klei poeder aan met ongeveer twee delen lauw water tot een dunne pap, dunner dan voor het gezicht, zodat ze zich door het haar laat verdelen. Breng de pap met de vingertoppen aan op de hoofdhuid, scheiding voor scheiding, op droog of licht vochtig haar, en werk wat er overblijft door de aanzet; de lengtes hoeven niet. Laat de pap vijf tot tien minuten zitten zonder dat ze opdroogt, en spoel dan onder de douche met ruim lauw water uit, langer dan u denkt: klei laat makkelijker resten achter dan een olie, en een rest die opdroogt voelt als zand. Was daarna zoals u gewend bent, met of zonder shampoo. Een keer per week of per twee weken is gebruikelijk. Bij lang haar kamt u de pap er nat uit voordat u spoelt. Wie het haar met klei wil wassen in plaats van er een masker mee te doen, kiest ghassoul; groene klei zwelt daar te weinig voor.

Groene klei en de kleur: handdoeken, voegen en de wastafel

Groene klei geeft duidelijk minder af dan rode klei, maar ze is niet kleurloos. Het pigment is fijn en grijsgroen en blijft aan vezels en poreuze oppervlakken hangen: een witte handdoek, een lichte badmat, badkamervoegen en een houten lepel kunnen er een grijsgroene zweem van houden die er met gewoon wassen meestal wel, maar niet altijd meteen uitgaat. Op de huid, op tegels en in een glazen kom spoelt ze gewoon weg. De regels zijn eenvoudig: een handdoek die een zweem mag krijgen, het lichaamsmasker onder de douche, en de wastafel en de voegen naspoelen zolang de klei nat is. Een vlek op textiel die al is opgedroogd, weekt u in koud water en wast u daarna; laat de klei niet in de was drogen op een warme stand. Dit is een eigenschap van de kleur, niet van iets wat de klei zou doen.

Hoeveel groene klei u nodig heeft en hoe vaak

Een theelepel groene klei poeder weegt ongeveer 5 gram en een eetlepel ongeveer 10; schep afgestreken. Een gezichtsmasker kost 5 tot 10 gram, een hoofdhuidmasker 20 tot 30 gram en een lichaamsmasker 50 tot 100 gram. Een zak van 100 gram is daarmee tien tot twintig gezichtsmaskers, drie tot vijf hoofdhuidmaskers of één lichaamsmasker; een zak van 250 gram ongeveer dertig gezichtsmaskers of tien hoofdhuidmaskers; een zak van 500 gram vijftig tot honderd gezichtsmaskers of vijf tot tien keer het hele lichaam. Het gezicht en de hoofdhuid een keer per week, het lichaam zo vaak u wilt. Wie elke week een gezichtsmasker doet, doet dus drie tot vier maanden met 100 gram en ruim een jaar met 500 gram. Maak steeds vers aan en gooi wat over is in de vuilnisbak, niet in de afvoer.

100, 250 of 500 gram: welke zak u kiest

Wilt u groene klei eerst proberen als gezichtsmasker, dan is 100 gram genoeg voor drie tot vier maanden. Doet u ook hoofdhuidmaskers of mengt u de klei door witte klei, kies dan 250 gram; wie geregeld het hele lichaam doet, is met 500 gram per gram het voordeligst uit, want een lichaamsmasker kost al een hele zak van 100 gram. De zakken zijn hersluitbaar; sluit een zak na elk gebruik goed en houd hem droog, want klei die vocht uit de lucht opneemt, klontert en is dan lastiger af te meten. Klonteren is geen bederf: druk de klontjes met de lepel fijn of zeef het poeder.

Waar u op let bij groene klei

Groene klei is uitsluitend voor uitwendig gebruik; het is een cosmetische klei en niet voor consumptie, in welke vorm ook. Doe eerst een test met een beetje aangemaakte klei op de binnenkant van uw pols en wacht een dag. Houd de klei weg bij de ogen en breng haar niet rond de ogen aan; spoel bij aanraking direct met ruim water, want klei in het oog schuurt. Gebruik haar niet op een beschadigde of geïrriteerde huid en laat een masker nooit helemaal opdrogen. Het poeder stuift; schep rustig, adem het niet in en houd de zak buiten bereik van kinderen. Reken op een lichte grijsgroene zweem op witte handdoeken en voegen, en spoel die na zolang de klei nat is. Laat geen dikke klei in wasbak, douche of bad staan en spoel altijd met ruim water na: klei die in de afvoer indikt, verstopt hem, en resten uit de kom horen in de vuilnisbak. Bewaar het droge poeder koel, droog en donker en goed gesloten en maak een geopende zak binnen twaalf maanden op, zoals het symbool op het etiket aangeeft.

Ingrediënten

Illite (Green Clay)